Mikrocement: ewolucja i interpretacja terminu w Europie
Mikrocement to słowo, które staje się coraz popularniejsze w kontekście wystroju wnętrz i budownictwa. Choć wywodzi się z języka hiszpańskiego, różne kraje europejskie – w tym Francja, Hiszpania i Włochy – nadają mu własne, specyficzne znaczenia i zastosowania. Celem tego artykułu jest zrozumienie wpływu różnic kulturowych i językowych na definicję i użycie tego terminu.
Francuskie spojrzenie: beton cire
We Francji ta technologia jest najczęściej znana jako „beton cire”. W swobodnym tłumaczeniu oznacza to „woskowany beton”. Jest to jednak określenie, które z czasem zmieniało swoje znaczenie, ponieważ wraz z rozwojem technologii wosk zaczął być zastępowany przez poliuretanowe powłoki ochronne. W francuskiej Wikipedii znajdziemy informację, że beton cire bywa również określany jako mikrocement lub mikrobeton. W artykule podkreślono też, że obecnie tego typu wykończenie można wykonać z różnych materiałów – nie tylko na bazie cementu, lecz także z użyciem żywic epoksydowych, układów dyspersyjnych o podwyższonej odporności na wodę, produktów hybrydowych i innych. Termin ten pełni funkcję określenia zbiorczego dla różnych technik dekoracyjnych, które nadają powierzchniom niepowtarzalny charakter.
Włoskie spojrzenia: microcemento i micro topping
We Włoszech równolegle stosuje się dwa określenia opisujące tę technologię: „microcemento” oraz „micro topping”. To drugie wydaje się najbardziej intuicyjne, ponieważ dosłownie odnosi się do cienkiej warstwy materiału na powierzchni, najlepiej oddając istotę produktów i technologii omawianych w tym artykule.
Hiszpańskie pochodzenie: microcemento
W Hiszpanii słowo „microcemento” powstało z uproszczenia takich określeń jak „suelos de cemento” czy „solera de cemento”, odnoszących się do różnych rodzajów posadzek i podkładów cementowych. W języku potocznym Hiszpanie zaczęli jednak używać jedynie skróconej formy „cemento” na określenie podłóg wykonanych z tego materiału. Gdy pojawiły się technologie pozwalające tworzyć powierzchnie o grubości zaledwie 2–3 mm, do terminu dodano przedrostek „micro”, tworząc słowo „microcemento”.
Warto podkreślić, że określenie to nie oznacza drobnego cementu. W tym znaczeniu Hiszpanie używają słowa „fino”, które odnosi się do uziarnienia kruszywa, na przykład w najcieńszej warstwie wykończeniowej.
Polski kontekst: skróty i analogie
Różne formy uproszczonego nazewnictwa spotykamy także w Polsce. Przykładowo „wylewka cementowa”, „wylewka anhydrytowa” czy „posadzka betonowa” są często skracane do „wylewka”, „anhydryt” lub po prostu „posadzka”. Podobnie jest z określeniem „tynkowanie”, które nadal funkcjonuje, choć materiały gipsowe są coraz częściej zastępowane przez wyroby polimerowe.
Podsumowanie
Podsumowując, można wskazać trzy kluczowe wnioski:
1. W różnych krajach Europy stosuje się odmienne nazwy dla zbliżonych technik i produktów.
2. „Microcement” to termin wywodzący się z języka hiszpańskiego, oznaczający cienką warstwę wykończeniową.
3. Słowo „mikrocement” jest określeniem ogólnym dla techniki dekoracyjnej, którą można wykonać z różnych rodzajów materiałów.



